Öyleçabuk geçiyor ki günler,hele sen de bir bak hayatına.Daha dün doğmuşuzsanki,yeni okula başlamışız,yeni sevmişiz…Öyle çabuk geçiyor kigünler,hele sen de bir bak hayatına,yarın bitecek sanki her şey,yarınölecek gibiyiz…Daha doymamışız yaşamasına,günlerimiz dün bir;bugüniki,sakın bir şey bırakma yarına,yarın yok ki ..!(Özdemir Asaf)
Kısa mı uzun mu olacağı bilinmeyen,bir süreçtir yaşam.Rüzgar mı yağmur mu getireceği anlaşılamayan, bir buluttur yaşam. Bazen yalnız bazan birlikte geçen,bir moladır yaşam. Kıymeti bilinmeyip hoyratça kullanılan bir köleliktir yaşam. Hiç ölüm yokmuş gibi savaşılan, bir kavgadır yaşam. Başı belli sonu belli olmayan, bir yolculuktur yaşam…
Pamuk heLvaya yapışmış suratımı. . . Elma şekerine bulanmış ağzımı. . . YaramazLık yaptığımda annem göremesin diye . . . sakLandığım kapı ağzını. . . Oysa . . . Çoktan sobeLedi hayat. . .
”İnsan bir düşü sevebilir mi?” diye sordu. “evet”, dedim hiç düşünmeden, “bence zaten en çok onu sevebilir, bir düşü…
Zaman, hayata adadığım fiilleri hep geçmişle çekimliyor. Gelmişti… Gitmişti… Bitmişti… Oluyor hep. Okunaklı hayatlardan okunulası bir hayat dizmek istiyorum kendime. Bildik geçmişimden dem vuruyorum ilkin. Ve ömrümün asıl satırı geliyor… Susuyorum… Bol üç noktayla satırlar atlıyorum. Okunulası olması gereken hayatım, s…usulası satırlarda can buluyor. Vazgeçiyorum beni bana yazmaktan. İki satırdan fazlam yok çünkü…
Yorumlar