Hayatı boyunca ya hastaydı ya hastalık hastası.
41 yaşında bir arkadaşına yazdığı mektupta
‘gene’ hastalandığından şikâyet etti ve ‘Birkaç
yıllık ömrüm kaldı’ dedi.
Voltaire, bu mektubu bitirdikten 43 yıl sonra
öldü.
Her Allah’ın günü bir şeyin kanser yaptığı veya
kansere iyi geldiğinin açıklandığı bir dünyada
yaşıyoruz.
Sıska, sıkı ve sağlıklı yaşamak neredeyse din
haline geldi.
Voltaire, kolesterol, trigliserit, AIDS ve kuş
gribinin bilinmediği çağların adamıdır.
Bir şeyleri doğru yapmış olmalıydı ki,
insanların genellikle kırkına gelmeden öldüğü
on sekizinci yüzyılda, 84 yaşına kadar yaşadı
ve bir daha kalkmamak üzere yatağa
düşünceye kadar aktif bir hayat sürdü.
Voltaire’in uzun ömrünün sırrı NE
olabilir?
Uzun yıllar düşünür için sekreter ve uşak
karışımı bir şey olan
Sebastien Longcahmps, Voltaire’in hep
‘İnsanın sağlığı tamamen kendi ellerindedir’
dediğini yazdı.
‘Bunun üç temel ayağı var derdi: ayıklık, her
şeyde ölçülü olmak ve hafif egzersiz yapmak.
Kaza dışında, insanın başına gelen bütün
hastalıklarda bizi sağlıklı halimize iade etmeye
uğraşan doğaya yardımcı olmak yeter.
İnsan aşağı yukarı her zaman diyetinde sıkı
olmalı, uygun ve sürekli sıvı almalı
ve hep basit şeyler yemelidir.
Yanında bulunduğum süre içinde onu hep
bunları yapar gördüm.’
Uzun ömrün sırrı
Bunlar büyük bir sır değil aslında.
Her şeyde ölçülü olmak aklı başında her
insanın uyguladığı bir prensiptir.
Bence Voltaire’in uzun ömrünün sırrı
vücudunda değil kişiliğindedir.
Voltaire uzun yaşadı, çünkü mutluydu.
Öğrenmeye meraklıydı ve müthiş zengin
olmasına rağmen, bir dakikasını boşa
harcamadı.
Ölmeye vakti yoktu.
Binlerce mektup, yüzlerce sahne oyunu, kitap,
makale yazdı.
Saray yavrusu evinde her zaman misafir vardı.
‘Ben Avrupa’nın hancıbaşısıyım’ dedirtecek
kadar.
Adaletsizliğe hiç tahammülü yoktu.
İlkel Fransız yargısının hışmına uğramış
insanları kurtarmak için, tek başına, tarihe
geçmiş kampanyalar yürüttü.
İnsanların hakları olmayan bir dönemde insan
hakları için mücadele etti.
Kiliseyle ve bağnaz rahiplerle yaşam boyu
dalga geçti.
Ölüm döşeğinde papazlar onu pişmanlık
getirmeye, şeytanı lanetlemeye davet
ettiklerinde
‘Şimdi yeni bir düşman kazanmanın zamanı
değil’ dedi.
Bence, Voltaire’in en büyük özelliği yaşamdan
zevk almasıydı.
‘O kadar mutluyum ki utanıyorum’ diye itiraf
etti bir arkadaşına.
‘Ben neredeysem dünya cenneti oradadır’ dedi.
Son bir şey daha var, onu unutmayayım.
Hiç evlenmedi!
Yorumlar